‘Het leven is de moeite waard’ 2018-06-07T10:25:37+00:00

Stella de Swart was maatschappelijk succesvol, maar kreeg door omstandigheden schulden en belandde in de Wsnp. Een traject dat een aanslag deed op haar eigenwaarde. Door haar verhaal te delen wil ze mensen die in de Wsnp zitten en het financieel moeilijk hebben laten zien dat er altijd licht is aan het einde van de tunnel. Aan bewindvoerder Wsnp Maarten Nieuwenburg legt Stella uit hoe ze deze driejarige periode heeft ervaren.

‘Ik had het gevoel dat de situatie waarin ik was beland het einde van de wereld was! In gesprek gaan met een bewindvoerder zag ik als een zware opgave. Ik voelde totale paniek en hoorde eigenlijk niet wat je zei. Het drong ook niet tot me door wat ik moest doen. Er ontstond een soort kortsluiting in m’n hoofd. Ik kan me nog herinneren dat ik een heleboel keer vroeg wat nou precies de bedoeling was. Terwijl jij me geregeld hebt uitgelegd hoe de kaarten waren geschud.’

‘Je schaamt je kapot’

‘Volgens mij is het beter om tijdens een huisbezoek eerst de cliënt zijn verhaal te laten doen en daarna pas over de zakelijke aspecten te beginnen. Een bewindvoerder is ook maar een mens, besef je dan. Gedurende de periode dat ik onder bewind stond snapte ik pas wat er aan de hand was, omdat ik me er verder in heb verdiept. Ik kon de teksten die ik van jullie ontving in het begin echt niet lezen. De inhoud kwam niet bij me binnen, terwijl deze helemaal niet zo veelomvattend was. Geschoold of niet geschoold; je schaamt je op zo’n moment kapot en wil de aandacht niet teveel op jezelf vestigen. Misschien is het een idee om jullie aanpak ook visueel te maken?’

Leren van succesverhalen

‘Daarnaast lijkt het me voor cliënten nuttig om succesverhalen van anderen te horen. Ik zag alles zwart en een voorbeeldverhaal van een lotgenoot had mij ongetwijfeld gesterkt. Praten met andere cliënten hoe het hen is gelukt om een normaal leven te leiden is daarnaast ook leerzaam. Ik moest naar de Voedselbank en heb het heel zwaar gehad. Soms wilde ik zelfs dood, maar met die gedachte deed ik niks vanwege m’n kinderen. Tegelijkertijd was de zorg voor de kinderen voor mij ook een reden om door te gaan. Dus dat is eigenlijk mijn redding geweest.’

Ruimte voor herstel

‘Langzamerhand ontstond het besef dat er genoeg mogelijkheden zijn om het leven wel een zinvolle invulling te geven. Met een Stadspas bijvoorbeeld heb ik heel veel mooie dingen gedaan. Maar alles uitpluizen kost zeeën van tijd. Toen ik ook nog mijn enkel brak en naar verschillende instanties moest, werd ik helemaal gek en zag door de bomen het bos niet meer. Gelukkig belandde ik in een revalidatietraject, waar één persoon alles van me wist en me overal bij kon helpen. Dat gaf me zo’n fijn gevoel. Als CAV verantwoordelijk zou zijn voor het hele multidisciplinaire traject, hebben cliënten meer ruimte om sneller te herstellen.’

Positieve missie

‘Ik zie het als een grote tekortkoming dat ik nu al drie jaar niet meer werk. Dat ik zowel in de bijstand als in de Wsnp zat en afhankelijk was van anderen, was een aanslag op mijn eigenwaarde. Wat mij de afgelopen periode erg heeft geholpen, is het delen van mijn verhalen op Facebook. Maar er zijn ook mensen die niet in staat zijn om hun verhaal te delen en de kans lopen om terug te vallen. Dat moeten we kost wat kost voorkomen. Ik wil mijn expertise zo goed mogelijk inzetten, zodat professionals de juiste snaar raken en cliënten sneller uit hun isolement komen en niet in het vangnet van de bijstand blijven hangen. Dat is mijn missie; het leven is tenslotte de moeite waard.’